Czy ja i moja rodzina możemy żyć tak, jak przedtem?Jeśli twoje dolegliwości fizyczne nie są duże, to życie w rodzinie nie musi oczywiście w ogóle ulec zmianie. Jednak wielu chorych na SM jest zmuszonych do ograniczenia zajęć, do wyboru takich, które wymagają mniejszego wysiłku fizycznego, a także do dłuższego wypoczynku w przypadku na przykład zarwanej nocy. Może to być odczuwane przez rodzinę jako uciążliwość, ponieważ także rodzina staje się wtedy w pewnym sensie niepełnosprawna.
Dlatego trzeba pójść na kompromis. Zamiast zajęć prowadzących do wyczerpania, można by znaleźć takie rodzaje aktywności, które nie wymagają dużego wysiłku fizycznego i które w dodatku znajdą uznanie reszty rodziny. Tak więc, wszyscy członkowie rodziny muszą dostosować się do chorego na SM, to jednocześnie chory musi nauczyć się rezygnować z tych rzeczy, które reszta rodziny może robić. Ciągle powodowanie u rodziny wyrzutów sumienia psuje stosunki rodzinne.
"Jeśli wieczorem wybieramy się z wizytą, to staram się przedtem wypocząć. Mogę też z góry zdecydować, że wrócę wcześnie. Czasami jadę do domu taksówką, a mój mąż zostaje jeszcze jakiś czas na przyjęciu. Dzięki temu nie mam poczucia, że psuję nasze wspólne wyjścia."