Wyniki badań klinicznych nad octanem glatimeru (Copaxone) stosowanym w SM przebiegającym z rzutami i remisjami.Amerykańska Komisja Żywności i Leków w 1996 r. wyraziła zgodę na stosowanie Copaxonu przy leczeniu SM. Wyniki badań trwających 35 miesięcy wykazały, że codzienne podskórne zastrzyki z Copaxonu podawanego przez dwa lata spowodowały zmniejszenie liczby rzutów o 29% i miały wpływ na nasilenie występowania zmian klinicznych. Na końcu badania u większości pacjentów, którym podawano lek stwierdzono poprawę, natomiast u osób otrzymujących placebo występowało pogorszenie.
Spośród 251 pacjentów biorących udział w próbie klinicznej, 203 zdecydowało się przedłużyć leczenie od 1 do 11 miesięcy nie wiedząc czy otrzymują Copaxone czy placebo. Po zakończeniu przedłużonego okresu leczenia częstość rzutów u pacjentów otrzymujących Copaxone wynosiła 1,34 (0,58 rocznie) w porównaniu z częstością 1,98 u pacjentów otrzymujących placebo (0,81 rocznie). Zmniejszenie częstości rzutów u pacjentów leczonych wynosiło 32%. Również liczba pacjentów, u których nie wystąpiły rzuty w grupie leczonej Copaxonem była wyraźnie wyższa niż w grupie otrzymującej placebo. Pod koniec przedłużonego okresu leczenia 27,2% osób leczonych Copaxonem wykazało poprawę w badaniu neurologicznym, natomiast u 31,2% pacjentów otrzymujących placebo występowało pogorszenie. W grupie leczonej 2 lata wyniki były odpowiednio 24, 85 i 28,85, co wskazuje, że dłuższe stosowanie leku daje lepsze rezultaty.
Lek byk dobrze tolerowany. Najczęstszym działaniem ubocznym były zmiany w miejscu zastrzyku.
Przedstawione wyniki badań nad stosowaniem Copaxonu potwierdzają wcześniejsze doniesienia na temat bezpieczeństwa stosowania i skuteczności klinicznej tego leku w SM-ie w postaci rzutów i remisji.
Wg Neurology 50, 1998, tłum. B. Kassur-Siemieńska
