Stwardnienie rozsiane, inaczej sclerosis multiplex! Co za słowo! Nic dziwnego, że mówią na to SM.
    Może słyszałeś już coś o SM, a może jest to dla ciebie zupełna nowość. Tak czy inaczej z pewnością masz wiele pytań i różnych odczuć związanych z pojawieniem się tej choroby w twojej rodzinie.
    Czasami dzieci nie zadają pytań w obawie, żeby nie urazić chorego, albo myślą, że nikt nie będzie chciał z nimi o tym rozmawiać. Czasami dorośli, nie wiedząc jak odpowiedzieć na jakieś pytanie, po prostu je pomijają. Czasami dzieci czują, że dorośli nie chcą powiedzieć im prawdy.
    Pomimo to dobrze jest pytać. Być może dorośli nie domyślają się nawet, że ukrywając coś, martwią was jeszcze bardziej. A więc pytajcie! Może się okazać, że odpowiedź nie będzie tak zła, jak się obawialiście.
    To zawsze jest okropne, kiedy mama lub tata, ktoś, kogo kochasz jest chory. A kiedy padną te wstrętne słowa "stwardnienie rozsiane" czyli SM, choroba, która nie przejdzie, bo nie ma na nią lekarstwa, to czujecie się naprawdę nieszczęśliwi.

    Dlatego pewnie chciałbyś wiedzieć:

• Co to jest SM?
• Dlaczego twoja mama lub tata na to zachorowali?
• Czy ja też zachoruję?
• Czy mogę się zarazić?
• Skąd ta choroba się bierze?
• Czy stan może się pogorszyć?
• Czy ludzie od tego umierają?

    Niektóre z tych pytań są naprawdę bolesne, nic więc dziwnego, że dorośli też ich unikają. Większość ludzi, tak młodych jak i starszych, czuje się czasem przygnębiona lub niepewna z powodu SM. Zazwyczaj dobrze robi "wyrzucenie" z siebie tych uczuć w szczerej rozmowie z rodziną, nawet jeżeli na początku jest to trudne.
    "O nic nie pytałem, bo nie chciałem zmartwić Mamy. Ona nic nie mówiła, bo nie chciała zmartwić mnie. Teraz już o tym rozmawiamy i wszystko wydaje się prostsze".