Prawie każdy czuje się czasami skrępowany z powodu swoich rodziców. Nie muszą mieć SM, żeby spowodować, że poczujecie się głupio, albo będzie wam wstyd. To może być sposób ubierania, coś co powiedzą, albo gdy mają o coś pretensję i to przy twoich kolegach.
    Kiedy po raz pierwszy zobaczysz mamę czy tatę z laską, kulami lub na wózku inwalidzkim, albo kiedy wychodzą do toalety i wydaje ci się, że wszyscy się gapią, będziesz się czuł zakłopotany i skrępowany. Tak samo czuje się wtedy chory na SM. Później jest już łatwiej. Przyzwyczaisz się do choroby i do związanego z nią sprzętu. Zobaczysz, że ludzie są uprzejmi i wyrozumiali, a koledzy wcale nie chcą śmiać się z ciebie albo robić ci przykrość. Po pewnym czasie będziesz mógł nawet żartować z tego wszystkiego - zobaczysz to przynosi ulgę.

"Mama od dawna posługuje się wózkiem inwalidzkim, więc my już o tym w ogóle nie myślimy. Matka mojego kolegi chodziła jeszcze kilka tygodni temu, a teraz jest na wózku. Mój kolega na początku wstydził się z nią wychodzić."

"Strasznie się denerwuję, kiedy ludzie gapią się na mojego Tatę chodzącego z laską, albo wtedy, gdy mówi niewyraźnie. Czasami pokazuję im język. Tata mówi, że to niegrzecznie, ale ja jestem zadowolony. To oni źle się zachowują, kiedy się tak gapią."