Okres po postawieniu diagnozy stwardnienia rozsianego jest okresem zmiany: nagle dzieje się tak, jakby świat był widziany innymi oczami! Wierz mi - lub nie, może z tego wyniknąć wiele dobrego. Wiem, że teraz jestem inną (i mam nadzieję lepszą) osobą niż ta, którą byłam bez SM. Umiem doceniać rzeczy, które dawniej bym przeoczyła. Umiem dbać o siebie i sądzę, że nauczyłam się "zdrowych" sposobów postępowania w życiu - przynajmniej dla mnie są one pożyteczne. Może niektóre będą i dla was przydatne.
    Przede wszystkim nie myśl o sobie, jako o osobie chorej. Rób wszystko co możesz, żeby mieć dobre samopoczucie - zarówno emocjonalne, jak i fizyczne. Chyba nie powinniśmy uważać się za pacjentów - jeśli jakaś "nalepka" jest nam potrzebna - wolę, żeby brzmiała "osoba z SM". Nawet stwierdzenie "radzę sobie" sugeruje heroiczne pokonywanie przeciwności. Przyznaję - nie zawsze jest łatwo, ale nie jest też aż tak trudno! Jednym jest łatwiej, innym trudniej, ale dzień po dniu można sobie jakoś poradzić. Widzisz, że radzisz sobie dzisiaj! Nie dasz za wygraną jutro!
    Mając SM możesz równocześnie zachować ogólne zdrowie - pamiętaj, że musisz je zachować! Badania naukowe posuwają się pomyślnie naprzód, więc trzymaj się dobrze i psychicznie i fizycznie, abyś był w jak najlepszej formie, kiedy sprawdzone metody lecznicze staną się dostępne. Przygotuj się już teraz!